رباعیات

از مجموعه اشعار ابوالحسن فراهانی در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۱۶۵

شعر

فهرست اشعار

افسوس که از کنار من یاری رفت بر چشم من از چشم بد آزاری رفت تا رنج کناره کردنش می جستم فرمود خرد گلی ز گلزاری رفت

دل رویش را رشک نگارستان گفت چشمانش را فتنه ترکستان گفت گفتم دهنش گفت ازین هیچ مپرس کاین سر مگوست هیچ ازین نتوان گفت

آن میر که خویش را کلامی می گفت درسی دو برای دوسه عامی می گفت اعجاز ازو دیده ام از من بشنو در حاشیه درس شرح جامی میگفت

دانی زچه شد و قف تعرض جانت دندان نشکستند سخن دامانت دانند که وقت شعر خواندن شکنند از شعر کلوخ چین خود دندانت

هرچند پسر مرتبه عالی افتاد بی بندگی پدر کجا یافت مراد کم عمری ابر را همین است سبب کز دریا ز او و برزخ وی افتاد

در عالم تنگ عرصه سفله نهاد سر بر زانو بنفشه سان باید داد گردون دونست روی او نتوان دید گیتی تنگست راست نتوان ایستاد

بی روی تو جان محنت اندوز مباد عالم بی آن شمع شب افروز مباد روی تو به روز ماند از نیکویی اما به روز من که آن روز مباد

تنها نه به خون این دل مفتون خسبد آن گونه که نه از دست تو در خون خسبد باشد مثلی که خون بخسبد یارب در طره چون شبت دلم چون …

از دیده ی من چو دل برون می افتد عالم بر روی موج خون می افتد دانی ز چه در عشق تو رسوا گشتیم تنگست دلم شوق برون می افتد

آن شوخ که دل ز مهر و مه میدزدد دل از بر شیخ و خانقه میدزدد دزدیده دل خلق و به دزدیده نگاه و اکنون از خویش هم نگه میدزدد

۵/۱۷