رباعیات

از مجموعه اشعار ابوالحسن فراهانی در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۱۶۵

شعر

فهرست اشعار

هرچند که گویند به من پیوست صد شکر که لطف تو همان است که هست آری همه راهی نتوان بست اما راهی که زدل بدل بود نتوان بست

جز علم و عمل که همدم روز جزاست چون نور مهست عاریت هرچه تراست بر عاریه دل منه که رسوا گردی به دری که هلال آگشت انگشت نماس…

حوری که به زعم او چو او نایاب است زیباتر از آفتاب عالم تاب است میگفت کسی چو غنچه دارم حق است غنچه است ولیک غنچه سیراب اس…

آن غنچه که عالمی ازو در تاب است در گلشن یزد مثل او نایاب است پژمرده بود غنچه که بی آب بود این نادره غنچه تازه بی آب است

در جلوه چو سرو قدت ای یار کجاست مثل تو گلی در همه گلزار کجاست بسیار بود سرو خرامنده که دید گل هست ولی گل وفادار کجاست

با من که ز ناله ام فلک برحذر است هر لحظه سلوک تو به رنگ دگر است با یک رنگی اگر دورنگی چه عجب چشمی تو و چشم را دورنگی هنر…

گفتم سفری کنم اگر تقدیرست دلگیری فارس را سفر تدبیر است اما چکنم که آب چشم تر من چون خاک سر کوی تو دامنگیر است

صد رخنه به دل هر دمم از صد نیش است من خوشدل ازین که راحتی در پیش است روشن بود این بر همه کاندر خانه گر روزن بیش‌، روشنای…

دل سیر شد از تو خوب رویی می خواست بیهوده مرنج از تو نکویی می خواست زنهار تو هم رقیب را نیکودار حسن چو تویی عشق چو اویی م…

امشب که رخش خانه فروز من و تست خوش باش ای دل که وقت سوز من و تست بنشسته و جز شمع کسی به پیشش نیست پروانه بیا بیا که روز …

۳/۱۷