رباعیات

از مجموعه اشعار ابوالحسن فراهانی در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۱۶۵

شعر

فهرست اشعار

چشم زین پیش ای بت خورشید جناب راضی بودی که بیندت گاه به خواب اکنون اگرت دمی به بیند گرید آخر چشمم برون آمد از آب

ای شاهد جود از تو در زیر نقاب میمیری اگر نان تو ببینند به خواب از غایت امساک اگر میل کشند بیرون ناید ز چشم بی آبت آب

شعری که ازو گرفت نه گردون زیب بد گویم هیهات مبادام نصیب آخر چه توان گفت که میگوید نیست در عالم خاک زاده قدس غریب

ای شعر تو چون حسن سراپا همه زیب از جان و دل سخنوران برده شیکیب در اشعار تو طرفه سوزی دیدم آری ز غریبان نبود سوز غریب

عیب ست بد اب پاک شوینده عیب صاحب هنری همچو تو گوینده عیب گویند که جویای منی دوری نیست من سر تا پا عیب و تو جوینده عیب

تا روشن شد دیده ام از رقعه دوست چون غنچه ز خرمی نگنجم در پوشت جبریل امین آمده یا قاصد یار این رقعه آیه رحمت است یار رقعه…

فردا که حیات تازه گیرند اموات خورشید پرستان همه یابند نجات گر عذر پرستش خود ایرا گویند کای را قبسی شمرده ایم از قبسات

مشک است به گرد نقطه پرگارت وز خوی شبنم نشسته بر رخسارت با ساحر چشم دود بنمود و به خار از آب لبان و آتش رخسارت

گویند کسان جمله چه هشیار و چه مست پیوستن شیشه نیست ممکن چوشکست حیرت دارم از شیشه دل که چرا هرچند شکست باز با او پیوست

چون شیشه شکسته شد بهرحال که هست پیوستن آن به یکدگر ندید دست وین طرفه که شیشه های دل را با هم تا نیست شکستگی نشاید پیوست

۲/۱۷