رباعیات

از مجموعه اشعار ابوالحسن فراهانی در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۱۶۵

شعر

فهرست اشعار

بر بالش راحتی نیامد سر من با پهلویم آشنا نشد بستر من ره بسته شد از شش جهتم هستم من چون مهره نرد و شش جهت ششدرمن

شوخی که گسسته بود پیمان از من بنشست برم کشیده دامان از من چون برگ گلی که با صبا آمیزد هم با من بود و هم گریزان از من

ای با مهرت سرشته آب و گل من صد شکر که بردی دل غم حاصل من تا در سر زلف تو ندیدم دل را حقا که بجای خود نیامد دل من

شیطان نامی که شد غمش قاتل من پابسته او شد دل بی حاصل من گویند که شیطان نکند رو در دل بس چون شیطان گرفت آخر دل من

در دل دو هزار مدّعا دارم من زان است که پیوسته جفا دارم من زان زود شکسته می شود شیشه دل کورا چو حباب بر هوا دارم من

ز آن طره که ینست آن که زو هست ایمن جان و دل و دین باخته بنشست ایمن معلومم شد که این دروغ است که هست از راهزن و دزد و تهی…

از عالم سفله ای پسر هیچ مخواه چون درگذرست از گذر هیچ مخواه از خشک و تر جهان دون گر مردی الاّ لب خشک و چشم تر هیچ مخواه

گر دل خواهی ای تن محنت پیشه مگذار دل شکسته بی اندیشه چون شیشه شکسته گشت پا نگذارند دیگر نتوان ساختن از وی شیشه

زین سلسله تابه حال این فرزانه بکری ننشسته بود در کاشانه حیرت دارم که بکر فکر تو چرا هرگز ننهند قدم برون از خانه

بی شمع جمالت ای به حسن افسانه روشن نشود ز آفتابم خانه آری ز فروغ شمع خاور همه را روزاست ولی شب است بر پروانه

۱۵/۱۷