رباعیات

از مجموعه اشعار ابوالحسن فراهانی در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۱۶۵

شعر

فهرست اشعار

ای کوی تو درد و غم فراوان بردیم القصه که هرچه خواستیم آن بردیم سودای سر زلف تو سود است همه یک دل دادیم و دل به دامان برد…

تا از سر کوی آن صنم دور شدیم ناخن زن زخم های ناسور شدیم شب های من و شمع در فراق رخ او با هم بگریستیم که تا کور شدیم

ما چشم ز جستجوی درمان پوشیم تا جامه درد دوست در جان پوشیم پوشند برای زیب مردم جامه ما بهر دویدن گریبان پوشیم

در چیدم دوش از خلایق دامن بستم بر هرکه داشتم راه سخن القصه که من بودم و بخت سیهم او نیز به خواب رفت من ماندم و من

در دادن دل به زلفت ای عهد شکن نبود سر مویی که از جانب من چون سرکشم از حلقه زلفی که تو خود با این همه سرکشی نهادی گردن

خورشید من آن جهان به رویش روشن هردم جایی کند چو خورشید وطن مردم همه از گردش گردون نالند وز گردش آفتاب می نالم من

هرچند کیمیاست امروز سخن هستیم هنوز اهل معنی دوسه تن در دزدی شعریم شب و روز همه من میدزدم ز چرخ و ایشان از من

تا چند به بزم غیر تنها رفتن تنها بر هر بی سر و بی پا رفتن ترسم که چو خورشید رخت زرد کند ناخوانده چو خورشید به هرجا رفتن

ای بخت سیاه بخت تدبیری کن وی ناله سینه سوز تاثیری کن ای آه تورا به آسمان باید رفت برخیز که شب گذشت شبگیری کن

ای اشک بود بر رخت ای رشک ختن یا قطره شبنمی یست بر برگ سمن با چشمان سیاه کار تو به سحر در روز ستاره می نمایند به من

۱۴/۱۷