رباعیات

از مجموعه اشعار ابوالحسن فراهانی در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۱۶۵

شعر

فهرست اشعار

چون دل بستم به زلف آن غالیه مو بگشود و برم گشود از تندی خو استغنا را ببین که آخر دل را نتوانستم بست به زنجیر برو

ای باد صبا واله و شیدا بر تو کامی ز ثری تا به ثریا بر تو ماننده آن پری که در شیشه کنند تنگ است فضای چرخ مینا بر تو

ای خانه نه سپهر پرنور از تو تا دور فتاده دل رنجور از تو که دیده وطن سازد وکه سینه مقام یعنی که در آب و آتشم دور از تو

رحمت آید با همه مغروری تو گر شرح دهم قصه مهجوری تو اشکی که ز رخساره من بگذشتی اکنون ز سرم گذشته از دوری تو

باشد به مثل گر حاتم طی آن طبع که سرکشست کی گیرد کی هرگاه که ابر کرمش ریزش کرد بنگر که چگونه می جهد برق ازوی

ای دل که ز چاک سینه بگریخته ای وز بهر خلاص حیله انگیخته ای گه در سر زلف یار و گه در بر من هرجا هستی به مویی آویخته ای

از من برگشت یار من بی سببی پر کرد ز خون کنار من بی سببی خواهد غم رفته بازگرداند نیست برگشتن روزگار من بی سببی

ای چشم مرا چشم گهربار از پی دارد چشم تو چشم بسیار از پی خوابم نبرد ز فکر چشم تو که هست یک خفته و صد هزار بیدار از پی

رفتی رفتی از دل پر خون رفتی از غمکده سینه محزون رفتی نیکو کردی که در دلم نشستی این خانه شکسته بود بیرون رفتی

در دایره اهل هوس جا کردی کردی چندان که خویش رسوا کردی با آن که بسان ابر تر دامن بود خوش بنشستی و دل به دریا کردی

۱۶/۱۷