رباعیات
از مجموعه اشعار ابوالحسن فراهانی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۲۱
روزی که ز روح بند تن بردارم دانی ز چه باز دیده تر دارم تا بهر نثار تو ز نو جان یابم من چشم براه روز محشر دارم
شمارهٔ ۱۲۲
چون خواهم دل ز دلستان برگیرم روزی دو سه راه امتحان برگیرم گه دل ز دل و گاه زجان برگیرم زان بس دل ازو اگر توان برگیرم
شمارهٔ ۱۲۳
گر بینم یار وگر نبینم میرم هر شیوه که در عشق گزینم میرم یار آتش و من شعله اگر از بر او خیزم سوزم وگر نشینم میرم
شمارهٔ ۱۲۴
از دوری آفتاب عالم سوزم وز تیرگی بخت بلا اندوزم روز از شب و شب ز روز نشناختمی گر تیره تر از شبم نبودی روزم
شمارهٔ ۱۲۵
حال دل از آن بهانه جو می پرسم بد حالی دل از آن نکو می پرسم آشفتگیم به بین که دارم دل را در دامن خویش و حال او میپرسم
شمارهٔ ۱۲۶
بر خاک کف پای تو چون رخ نالم ور پیرهنم نگنجم از بس بالم وصل تو به بخت نیک هم نتوان یافت بیهوده ز بخت بدخود می نالم
شمارهٔ ۱۲۷
ای درد و غم تو راحت جان و تنم دانی ز چه شکوه از فراقت نکنم از بس که به لب آمد و برگشت ز بیم پای به لب آمدن ندارد سخنم
شمارهٔ ۱۲۸
چون کوه گران نمود اصفاهانم چون کاهی کرد دوری کاشانم هر صبحدمی چو شامگه دلتنگم هر شامگهی چو صبحدم گریانم
شمارهٔ ۱۲۹
گویم که دری زوصل اگر باز کنم در پای تو جان فشانی آغاز کنم لیکن ترسم که بعد مردن گستاخ بر روی تو چشم بسته را باز کنم
شمارهٔ ۱۳۰
دی با کوری کش از خسان می بینم وز بد نفسان و واپسان می بینم گفتم که بگو هیچ توانی دیدن گفتا آری عیب کسان می بینم