پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

شمارهٔ ۱۴۳

از ابوالحسن فراهانی در دیوان اشعار - رباعیات

ای با مهرت سرشته آب و گل من
صد شکر که بردی دل غم حاصل من
تا در سر زلف تو ندیدم دل را
حقا که بجای خود نیامد دل من

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید