ابیات پراکنده

از مجموعه اشعار واعظ قزوینی در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۲۶۸

شعر

فهرست اشعار

گرمی بد گوهران، چندان ندارد اعتبار سنگ آتش میدهد اول گداز شیشه را

پنبه سان شکستی چوب نرمی پیشه را نیست سنگی سخت تر از سختی خود شیشه را

لازم است آزاده را از سر به پیشان احتیاط بید میلرزد بخود، هرگاه بیند تیشه را

دیدن خلق جهان از بس کدورت آور است زنگ از این روها گواراتر بود آیینه را

روشن نشود چون شرر از سنگ چراغت تا دست به دامن نزنی سوخته‌ای را!

چون نلرزد بر سر دستش، دل ناشاد ما؟ بهله از خون شکاری میکند صیاد ما!

نیست کالایی کز آن خالی بود دامان ما جز روایی، هر چه خواهی هست در دکان ما

کرده ما را ناتوان از بس غم جانان ما با عصای نی مگر خیزد ز جا افغان ما

میگدازد ز آفتاب مرگ، برف زندگی قطره ها باشد کز آن یک یک چکد دندان ما

مساز رو ترش از پندهای دلشکن ما گلاب باد غرور است،تلخی سخن ما

۴/۲۷