ابیات پراکنده

از مجموعه اشعار واعظ قزوینی در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۲۶۸

شعر

فهرست اشعار

التفاتی نیست با ما نرگس دلدار را هست پرهیز از نگاه گرم این بیمار را

نیست بر گیرایی حق نمک زین به دلیل کز نمک افزون شود گیرندگی شهباز را

عینک چشم دلست آیینه، پیران را بکف از بیاض موی، بر خوان سرنوشت خویش را

کی کند اندیشه مرگ، آنکه پیش از مرگ مرد از بریدن نیست پروایی زبان لال را

ز شرم باختن عمر، قد دوتاست مرا بیاد قد جوانی، بکف عصاست مرا

سینه ریش از یاری هر خس ز بس باشد مرا چون قلم پر ناله هر مد نفس باشد مرا

ما به فیض صحبت یاران مشفق زنده ایم آمد و رفت عزیزان چون نفس باشد مرا

بخوی نرم شود عقده های مشکل حل که پنبه سخت کلیدی است قفل محکم را!

جواب لعل تو، شیرین کند سئوال مرا! مکیدنش چکند تا لب خیال مرا؟!

از اینکه نسبت دوری بلعل او دارد عجب مدان که نگیرد عقیق نام مرا

۲/۲۷