ابیات پراکنده

از مجموعه اشعار واعظ قزوینی در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۲۶۸

شعر

فهرست اشعار

گر راست نگوییم در این عهد، عجب نیست مسطر چو بود کنج، چه گناه است قلم را؟!

چربد به زور سختی، زور ملایمت از قفل بند و بست بود بیش موم را

اگر تمکین حسنش بگذرد در دل گلستان را ز لنگر بگسلد شبنم، کمند مهر تابان را

هرکجا جلوه دهد شوخی او یکران را مفت چشمی است که سقا شود آن میدان را

بود حرف دهن تنگ تو ناخوان ز آن رو کاتب صنع ز خط زیر و زر کرد آن را

ز بی حقیقتی از هم چنان گریزانند که جز نمک نتواند گرفت یاران را

ز بسکه راستییی در جهان نمی بینم براه هم نتوانم سپرد دشمن را

کنی گر آشنای درد جهان غفلت آیین را به چشمت چون نمک بر زخم سازد خواب شیرین را ره عشق است، با این عزمهای سست نتواند شد که …

تا شود آگاه از احوال هر نزدیک و دور بر فراز تخت از آن جا داده ایزد شاه را

عشق میگردد دوا زخم دل غم پیشه را مومیایی میشود آتش، شکست شیشه را

۳/۲۷