رباعیات

از مجموعه اشعار طغرای مشهدی در گزیدهٔ اشعار

دسته‌بندی

۲۱

شعر

فهرست اشعار

یارب به تنم شورش مستانه بده وجدی ز می عشق، چو پیمانه بده بستان ز من این عقل هوس مشغله را دیوانگی هزار دیوانه بده

روزی که عطای دم بدم خواهی کرد رحمت بر خلق، بیش و کم خواهی کرد یاد کرم تو کرده ام وقت گناه یاد گنهم وقت کرم خواهی کرد؟

عشق تو چو من دردکشی می خواهد سودای تو دیوانه وشی می خواهد زین شعله فروز معصیت، روی متاب دیگ کرم تو آتشی می خواهد

ای جوش دل صراحی و جام از تو شور سر نقل پخته و خام از تو در میکده چون باز شود چشمه خم آبی که به هر سبو دهد کام از تو

ای ساقی بزمگاه صهبای کرم نومید مکن مرا ز مینای کرم گر من به تو مربوط نیم، ربطی هست دریای گناه را به دریای کرم

در وادی عشق، بی خبر باید رفت آماده صدگونه خطر باید رفت بر دار، رسن به گوش منصور کشید کاین جا ره پا نیست، به سر باید رفت

در راه طلب پیاده می باید رفت برخاک جبین نهاده می باید رفت یکسان به زمین اگر شدی، عذر مگو چون سایه ز پا فتاده می باید رفت

اشک آمد و حسرت ز دل ریش نبرد از وادی بی طاقتی ام پیش نبرد چون سیل که آید به سر ریگ روان برداشت ز جا و همره خویش نبرد

مرغ دل من زشاخ بی برگ و بر است در کشت فلک به بینوایی سمراست چون خوشه اگر به دانه ای چند رسد هر دانه ز دانه دگر خردتر است

آسوده بود دلم ز ویرانه خود بی تاب شوم برون ز کاشانه خود ایام به روی آتشم جای دهد گر همچو کمان برآیم از خانه خود

۱/۳