شمارهٔ ۹

از طغرای مشهدی در گزیدهٔ اشعار - رباعیات

مرغ دل من زشاخ بی برگ و بر است

در کشت فلک به بینوایی سمراست

چون خوشه اگر به دانه ای چند رسد

هر دانه ز دانه دگر خردتر است

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۸

بعدیشمارهٔ ۱۰

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید