ابیات برگزیده از غزلیات
از مجموعه اشعار طغرای مشهدی در گزیدهٔ اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۷۳۱
ای روی تو سردفتر گلهای بهاری بهر تو کند آب چمن آینه داری چون بلبل صبح از پی وصلت نزند بال؟ خورشید ندارد گل رویی که تو دا…
شمارهٔ ۷۳۲
دهان غنچه، روی گل، جبین نسترن داری گلستانی ست رخسارت، چه پروای چمن داری به گردت چون نگردد فوج مرغان خزان دیده؟ که رنگین …
شمارهٔ ۷۳۳
بس که از روی نزاکت بر ما می آیی همچو گلبرگ، به امداد صبا می آیی کو زبانی که چو آیی، به تو گویم که ز بزم شب کجا رفتی و اک…
شمارهٔ ۷۳۴
به ز سر رشته عقل است گر از طره خویش سر زنجیر به دست من دیوانه دهی ای دل از بارش ابر مژه، ترسم که چو سیل جغد را وعده به و…
شمارهٔ ۷۳۵
تا تو رفتی، زندگی رفت از برم، بازآ که من چون چراغ مرده ام در انتظار زندگی محنتم افکنده از پا، ورنه بی تکلیف مرگ همچو راح…
شمارهٔ ۷۳۶
دلا مخواب که در کارخانه قسمت صفا به آینه دادند مزد بیداری زمانه گفت به طغرا، مورز بیهده شعر جواب داد که بیگار به ز بیکار…
شمارهٔ ۷۳۷
هر طرف صد گل سیراب نشاط است، ولی نیست یک گل که برآرد ز دلم خار غمی
شمارهٔ ۷۳۸
گشودم لب که با مطرب برآرم یک نفس چون نی هجوم ناله ام نگذاشت از بهر نفس جایی
شمارهٔ ۷۳۹
خورشید مشت خاری ست، جایی که گل تو باشی مه کاسه سفالی ست، آنجا که مل تو باشی از جویبار فردوس، در زیر پل دود آب چون سرو اگ…
شمارهٔ ۷۴۰
گل نورسی، ولیکن ز غرور تازگیها چمن از پی ات گر آید، به بهار ما نیایی سر خاک ما اسیران، شده موج خیز حسرت ننهاده پا به کشت…