ابیات برگزیده از غزلیات
از مجموعه اشعار طغرای مشهدی در گزیدهٔ اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۷۱۱
زین گونه گر شیرین بود، لعل لب نوشین تو در بوسه خوردنها مرا از اشتها می افکنی! ای چرخ، فردا می دهم یک دجله آب کوثرت امروز…
شمارهٔ ۷۱۲
خوش آن کز یاری دوران چو مینا ببینم خویش را پهلوی ساقی سبکرو می کند رطل گران را بنازم قوت بازوی ساقی
شمارهٔ ۷۱۳
دامن آرزویم پر شده از گوهر اشک باید آورد به کویت که خریدار تویی از خم زلف سیه، پا ننهادی بیرون آفتابی که بماند به شب تار…
شمارهٔ ۷۱۴
از گل غمها به رنگ غنچه پژمرده است گر وطن سازد دلم در چشمه سار تازگی می کند برخاک پایت همچو برگ گل نثار گر به دست آب باشد…
شمارهٔ ۷۱۵
به این بی برگی ات در برگرفتم، نرگسی بگشا اگر خواهی بهاری را در آغوش خزان بینی
شمارهٔ ۷۱۶
از نیک و بد کشیدیم، آزار آشنایی بهر چه ما نباشیم، بیزار آشنایی ما آشنای خویشیم، لیکن ز بیم کلفت با خویش هم نداریم، اقرار…
شمارهٔ ۷۱۷
چون ز تنهایی غربت برهانم خود را؟ من که عاجز شده ام در وطن از تنهایی هر که از یار جدا ماند، دلش می سوزد بدعت ما نبود سوخت…
شمارهٔ ۷۱۸
کنم گر جان فدای کودک اشک به خونم می دهد آخر گواهی سفیدی رو نمی آرد به مویم ز بس می بیند از من روسیاهی
شمارهٔ ۷۱۹
بس که برگرد تو گشتم، سر من می گردد باید از شوق چنین گشت به قربان کسی
شمارهٔ ۷۲۰
زندگی می آورد ای شمع، آب جوی صبح چون تو از موج نسیمش در پی مردن شدی؟ ای دل از بیم گناهت دوزخی در عرصه نیست می گریزد از ت…