ابیات برگزیده از غزلیات
از مجموعه اشعار طغرای مشهدی در گزیدهٔ اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۷۴۱
یک سخن نشنیدم ای گل از دهان نازکت با لب خندان، تلاش بی زبانی تا به کی؟
شمارهٔ ۷۴۲
به زلفت می کند از آشنایی شانه همراهی وگرنه با پریشان کی کند بیگانه همراهی چو محتاجی که افتد از پی حاجت روای خود به هر جا…
شمارهٔ ۷۴۳
قطره پیمایی ست کار ساقی بزم فلک خشک می گردد ایاغش، تا لبی تر می کنی
شمارهٔ ۷۴۴
رویش چو آفتاب است، او را نمی شناسی زلفش چو مشک ناب است، او را نمی شناسی گفتی که نوگلت را در باغ حسن دیدم آن غنچه در نقاب…
شمارهٔ ۷۴۵
جوان مردم، ولیکن نه زنی دارم نه فرزندی نبوده غالبا در طالع من، دشمن چندی ندارم قوتی، ورنه چو تیر از کمان جسته ازین مهمان…
شمارهٔ ۷۴۶
به برگ عیش رسم، گر چو نوبهار آیی میان باغ شوم، چون تو در کنار آیی تو آن گلی که بهار از رخ تو می بارد چرا نهال نگردد چو پ…
شمارهٔ ۷۴۷
گر نشینم، جای می گیرم به پهلوی غمی ور بخوابم، می گذارم سر به زانوی غمی ما اسیران محبت غم پرست افتاده ایم قبله ما نیست غی…
شمارهٔ ۷۴۸
جانا ز تو شادم به سلامی و پیامی نی از تو پیامی به من آمد، نه سلامی
شمارهٔ ۷۴۹
من نه ابرم، نه تو گل، بهر چه در باغ وصال چون زمین تر شود از گریه من، خنده کنی چون روی پیشتر از موسم گل رو به چمن بی نیاز…
شمارهٔ ۷۵۰
از بس گل ناسازی ام در جیب و دامن می کنی زان پیشتر کآیی برم، سامان رفتن می کنی ای بت نه ناقوس منی، بهر چه در خلوتسرا تا م…