ابیات برگزیده از غزلیات
از مجموعه اشعار طغرای مشهدی در گزیدهٔ اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۳۹۱
با روی تو خورشید جهانگرد چه باشد در پیش گل سرخ، گل زرد چه باشد بر هم نخورد صحبت رندان ز نصیحت گرم است چو هنگامه، دم سرد …
شمارهٔ ۳۹۲
با رنگ نوبهاری، چون در خزان برآیی بوی تو لاله و گل، از خار و خس برآرد ندارد آه ما جولانگهی از آسمان بهتر ز ناچاری سرآتش …
شمارهٔ ۳۹۳
نکنم باور ازان سست وفا، عهد وصال دست بر مصحف اگر بهر قسم بگذارد من و اندیشه آن سرو که در باغ خرام فتنه می روید از آنجا ک…
شمارهٔ ۳۹۴
عشوه بیرون نمی رود ز تنش کی توان موج را زآب کشید نکشد ناز شمع کافوری هرکه ساغر به ماهتاب کشید ساقی از بهر پای تابوتم دست…
شمارهٔ ۳۹۵
در بزمگاه وصل چو نوبت به ما رسد مینا جدا، پیاله جدا، می جدا رسد گل سر به نازبالش بلبل نمی نهد در گلشنی که پای نسیم حیا ر…
شمارهٔ ۳۹۶
خاک غربت شود اندوه وطن را درمان آشنا زخم چو زد، مرهم بیگانه ببند آبرو می رود از دست، به آمد شد غیر چون حباب از همه جانب …
شمارهٔ ۳۹۷
پای تا سر چون جرس گوشم، ولی زین کاروان جز فغان خود به من صوت و صدایی برنخورد برگ کاهم، لیک از بی طالعیها بر سرم جذبه شوق…
شمارهٔ ۳۹۸
دندان ستم بر همه تیز است فلک را کی گرگ نظر بر بد و نیک گله دارد
شمارهٔ ۳۹۹
نخندد چون دلم بر شانه، کز راه تهیدستی به هندستان زلفت از برای مال می آید اگر چون سنبلت صدبار فال از شانه می گیرم پریشانی…
شمارهٔ ۴۰۰
بی توام در سیر گل، تن با خزان همدرد شد هر کجا چیدم گل سرخی، به دستم زرد شد بس که در دل داشتم از ساقی دوران غبار عالم آب …