پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

شمارهٔ ۳۹۵

از طغرای مشهدی در گزیدهٔ اشعار - ابیات برگزیده از غزلیات

در بزمگاه وصل چو نوبت به ما رسد
مینا جدا، پیاله جدا، می جدا رسد
گل سر به نازبالش بلبل نمی نهد
در گلشنی که پای نسیم حیا رسد
چون طفل غنچه، از گل کم قسمتی مرا
تا پیرهن ز کف نرود، کی قبا رسد

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید