پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

شمارهٔ ۴۰۰

از طغرای مشهدی در گزیدهٔ اشعار - ابیات برگزیده از غزلیات

بی توام در سیر گل، تن با خزان همدرد شد
هر کجا چیدم گل سرخی، به دستم زرد شد
بس که در دل داشتم از ساقی دوران غبار
عالم آب از نسیم آه من پر گرد شد

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید