گزیدهٔ غزلیات
از مجموعه اشعار شهریار
فهرست اشعار
غزل شمارهٔ ۳۱ - چشم مست
برداشت پرده شمعم و پروانه پرگرفت بازار شوق پردگیان باز درگرفت شمع طرب شکفت در آغوش اشک و آه ابری به هم برآمد و ماهی به ب…
غزل شمارهٔ ۳۲ - مسافر مجنون
رفتم و بیشم نبود روی اقامت وعده دیدار گو بمان به قیامت گر تو قیامت به وعده دور نخواهی یک نظرم جلوه کن بدان قد و قامت بان…
غزل شمارهٔ ۳۳ - اشک شوق
دیر آمدی که دست ز دامن ندارمت جان مژده دادهام که چو جان در بر آرمت تا شویمت از آن گل عارض غبار راه ابری شدم ز شوق که اش…
غزل شمارهٔ ۳۴ - ملال محبت
گاهی گر از ملال محبت بخوانمت دوری چنان مکن که به شیون برانمت چون آه من به راه کدورت مرو که اشک پیک شفاعتیست که از پی دو…
غزل شمارهٔ ۳۵ - دستم به دامانت
نه وصلت دیده بودم کاشکی ای گل نه هجرانت که جانم در جوانی سوخت ای جانم به قربانت تحمل گفتی و من هم که کردم سالها اما چقد…
غزل شمارهٔ ۳۶ - ویلن تاجبخش
شنیدهام که به شاهان عشق بخشی تاج به تاج عشق تو من مستحقم و محتاج تو تاج بخشی و من شهریار ملک سخن به دولت سرت از آفتاب د…
غزل شمارهٔ ۳۷ - دیوان و دیوانه
یا رب مباد کز پا جانان من بیفتد درد و بلای او کاش بر جان من بیفتد من چون ز پا بیفتم درمان درد من اوست درد آن بود که از پ…
غزل شمارهٔ ۳۸ - خزان جاودانی
مه من هنوز عشقت دل من فگار دارد تو یکی بپرس از این غم که به من چه کار دارد نه بلای جان عاشق شب هجرت است تنها که وصال هم …
غزل شمارهٔ ۳۹ - گل پشت و رو ندارد
با رنگ و بویت ای گل گل رنگ و بو ندارد با لعلت آب حیوان آبی به جو ندارد از عشق من به هر سو در شهر گفتگویی است من عاشق تو …
غزل شمارهٔ ۴۰ - شتاب شباب
شباب عمر عجب با شتاب میگذرد بدین شتاب خدایا شباب میگذرد شباب و شاهد و گل مغتنم بود ساقی شتاب کن که جهان با شتاب میگذر…