گزیدهٔ غزلیات
از مجموعه اشعار شهریار
فهرست اشعار
غزل شمارهٔ ۱۱ - دریاچه اشک
طبعم از لعل تو آموخت درافشانیها ای رخت چشمه خورشید درخشانیها سرو من صبح بهار است به طرف چمن آی تا نسیمت بنوازد به گلا…
غزل شمارهٔ ۱۲ - آشیان عنقا
زین همرهان همراز من تنها تویی تنها بیا باشد که در کام صدف گوهر شوی یکتا بیا یارب که از دریادلی خود گوهر یکتا شوی ای اشک …
غزل شمارهٔ ۱۳ - سوز و ساز
باز کن نغمه جانسوزی از آن ساز امشب تا کنی عقده اشک از دل من باز امشب ساز در دست تو سوز دل من می گوید من هم از دست تو دار…
غزل شمارهٔ ۱۴ - ساز حبیب
صدای سوز دل شهریار و ساز حبیب چه دولتی است به زندانیان خاک نصیب به هم رسیده در این خاکدان ترانه و شعر چو در ولایت غربت د…
غزل شمارهٔ ۱۵ - نقش حقایق
ای چشم خمارین که کشد سرمه خوابت وی جام بلورین که خورد باده نابت خواهم همه شب خلق به نالیدن شبگیر از خواب برآرم که نبینند…
غزل شمارهٔ ۱۶ - مرغ زخمی
ای جگرگوشه، کیست دمسازت؟ با جگر حرف میزند سازت تار و پودم در اهتزاز آرد سیمِ سازِ ترانهپردازت حیف، نایِ فرشتگانم نیست …
غزل شمارهٔ ۱۷ - دل درویشنوازت
ای چشم خمارین، تو و افسانهٔ نازت وی زلف کمندین، من و شبهای درازت شبها منم و چشمک محزون ثریا با اشک غم و زمزمهٔ راز و ن…
غزل شمارهٔ ۱۸ - خودپرستی خداپرستی
تا چشم دل به طلعت آن ماه منظر است طالع مگو که چشمهٔ خورشید خاور است کافر نه ایم و بر سرمان شور عاشقی است آنرا که شور عشق…
غزل شمارهٔ ۱۹ - دیدار آشنا
ماهم که هالهای به رخ از دود آهش است دائم گرفته چون دل من روی ماهش است دیگر نگاه وصف بهاری نمیکند شرح خزان دل به زبان ن…
غزل شمارهٔ ۲۰ - بر سر خاک ایرج
ایرجا سر بِدَرآور که امیر آمده است چه امیری که به عشق تو اسیر آمده است چون فرستادهٔ سیمرغ به سهراب دلیر نوشداروست ولی حی…