گزیدهٔ غزلیات
از مجموعه اشعار شهریار
فهرست اشعار
غزل شمارهٔ ۲۱ - یکشب با قمر
از کوری چشم فلک امشب قمر اینجاست آری قمر امشب به خدا تا سحر اینجاست آهسته به گوش فلک از بنده بگوئید چشمت ندود این همه یک…
غزل شمارهٔ ۲۲ - همت ای پیر
پا شو ای مست که دنیا همه دیوانهٔ توست همه آفاق پر از نعرهٔ مستانهٔ توست در دکان همه بادهفروشان تخته است آن که باز است ه…
غزل شمارهٔ ۲۳ - زکات زندگی
شب همه بی تو کار من شکوه به ماه کردن است روز ستاره تا سحر تیره به آه کردن است متن خبر که یک قلم بی تو سیاه شد جهان حاشیه…
غزل شمارهٔ ۲۴ - سپاه من
منم که شعر و تغزل، پناهگاه من است چنان که قول و غزل نیز، در پناه من است صفای گلشن دلها، به ابر و باران نیست که این وظیف…
غزل شمارهٔ ۲۵ - چراغ هدایت
کنون که فتنه فرا رفت و فرصت است ای دوست بیا که نوبت انس است و الفت است ای دوست مباز فرصت خو گر فراستی داری که فتنه منتظر…
غزل شمارهٔ ۲۶ - کاروان بیخبر
کاروان آمد و دلخواه به همراهش نیست با دل این قصه نگویم که به دلخواهش نیست کاروان آمد و از یوسف من نیست خبر این چه راهیست…
غزل شمارهٔ ۲۷ - چشم انتظار
ندارِ عشقم و با دل سر قمارم نیست که تاب و طاقت آن مستی و خمارم نیست دگر قمار محبت نمیبرد دل من که دستِ بردی از این بختِ…
غزل شمارهٔ ۲۸ - فریده
هیچ آفریدهای به جمال فریده نیست این لطف و این عفاف به هیچ آفریده نیست آن سروناز هم که به باغ ارم در است فرد و فرید هست …
غزل شمارهٔ ۲۹ - انتحار تدریجی
خجل شدم ز جوانی که زندگانی نیست به زندگانی من فرصت جوانی نیست من از دو روزهٔ هستی به جان شدم بیزار خدای شکر که این عمر ج…
غزل شمارهٔ ۳۰ - کنج فنا
سری به سینه خود تا صفا توانی یافت خلاف خواهش خود تا خدا توانی یافت در حقایق و گنجینه ادب قفل است کلید فتح به کنج فنا توا…