گزیدهٔ غزلیات
از مجموعه اشعار شهریار
فهرست اشعار
غزل شمارهٔ ۴۱ - وداع جوانی
جوانی حسرتا با من وداع جاودانی کرد وداع جاودانی حسرتا با من جوانی کرد بهار زندگانی طی شد و کرد آفت ایام به من کاری که با…
غزل شمارهٔ ۴۲ - طغرای امان
آمد آن شاهد دل برده و جان بازآورد جانم از نو به تن آن جان جهان بازآورد اشک غم پاک کن ای دیده که در جوی شباب آب رفته است …
غزل شمارهٔ ۴۳ - ستاره صبح
چو آفتاب به شمشیر شعله برخیزد سپاه شب به هزیمت چو دود بگریزد عروس خاوری از پرده برنیامده چرخ همه جواهر انجم به پای او ری…
غزل شمارهٔ ۴۴ - من نخواهد شد
رقیبت گر هنر هم دزدد از من، من نخواهد شد به گلخن گرچه گل هم بشکفد، گلشن نخواهد شد مگر با داس سیمین، کِشتِ زرین بدروی؛ ور…
غزل شمارهٔ ۴۵ - رؤیای جوانی
کاش پیوسته گل و سبزه و صحرا باشد گلرخان را سرِ گلگشت و تماشا باشد زلف دوشیزهٔ گل باشد و غمّاز نسیم بلبلِ شیفته شوریده و …
غزل شمارهٔ ۴۶ - بهار زندانی
بی تو ای دل نکند لاله به بار آمده باشد ما در این گوشه زندان و بهار آمده باشد چه گلی گر نخروشد به شبش بلبل شیدا چه بهاری …
غزل شمارهٔ ۴۷ - عیدی عشاق
صبا به شوق، در ایوان شهریار آمد که خیز و سر به در از دخمه کن، بهار آمد ز زلف زرکش خورشید بند سیم سهتار که پردههای شب ت…
غزل شمارهٔ ۴۸ - یادی از ایرج
خوابم آشفت و سر خفته به دامان آمد خواب دیدم که خیال تو به مهمان آمد گوئی از نقد شبابم به شب قدر و برات گنجی از نو به سرا…
غزل شمارهٔ ۴۹ - افسانه شب
ماندم به چمن شب شد و مهتاب برآمد سیمای شب آغشته به سیماب برآمد آویخت چراغ فلک از طارم نیلی قندیل مه آویزه محراب برآمد در…
غزل شمارهٔ ۵۰ - جلوه جلال
شب است و چشم من و شمع اشکبارانند مگر به ماتم پروانه سوگوارانند چه میکند بدو چشم شب فراق تو ماه که این ستارهشماران ستا…