غزلیات
از مجموعه اشعار سیف فرغانی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۳۲۱
تا چه معنیست در آن روی جهان آرایش که دلم برد بدان صورت جان افزایش چون جهان سربسر آرایش از آن رو دارد بچه آراسته شد روی ج…
شمارهٔ ۳۲۲
منم امروز دور از مشرب خویش بسر پویان بسوی مطلب خویش بلعلت تشنه شد آب روانم رها کن تشنه را در مشرب خویش تو خورشیدی و من ب…
شمارهٔ ۳۲۳
سزد که صبر کنم بر فراق دلبر خویش ازآنکه وصلش ما را ندید در خور خویش بلطف خواندن از خدمتش ندارم چشم چو راضیم که نراند بعن…
شمارهٔ ۳۲۴
ای مرا نادیده کرده عاشق دیدار خویش ناشنوده کرده دل را واله دیدار خویش روی تو از دیدن کونین بر بستست چشم عاشقان را بر امی…
شمارهٔ ۳۲۵
عشق تو در مخزن جانم نهاد اسرار خویش دل ز اسرارش اثرها یافت در گفتار خویش چون دلم بیمار تو شد کردم از غیر احتما وندرین پر…
شمارهٔ ۳۲۶
من ز عشق تو رستم از غم خویش ور بمیرم گرفته ام کم خویش در درون خراب من بنگر لمن الملک بشنو از غم خویش زیر ابروت ماه رخسار…
شمارهٔ ۳۲۷
یار سلطانست ومن در خدمت سلطان خویش خلق را آورده ام در طاعت فرمان خویش یار مهمان می رسد من از برای نزل او در تنور سینه می…
شمارهٔ ۳۲۸
گر خوش کنم دهان زلب دلستان خویش هرگز ز تن برون ننهم پای جان خویش سلطان فقیر من شود ار تربیت کند من بنده را بلقمه نانی زخ…
شمارهٔ ۳۲۹
ای ستم کرده همیشه با وفاداران خویش گر کنی عیبی نباشد یاری یاران خویش چون نمی خسبند عشاقت که بینندت بخواب خویشتن را جلوه …
شمارهٔ ۳۳۰
ای ز عشقت مهر و مه سرگشته در گردون خویش وی ببویت روز و شب آواره در هامون خویش در هوای عشق تو چون ذره زآن گردان شدم کآفتا…