غزلیات
از مجموعه اشعار سیف فرغانی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۳۱۱
دلستانی که بجان نیست امان از چشمش شد بیکبار پر از فتنه جهان از چشمش دوست هرجا که نظر کرد بتیر غمزه زخم خورده دل صاحب نظر…
شمارهٔ ۳۱۲
آنچه ز توست حال من گفت نمیتوانمش چون تو به من نمیرسی من به تو چون رسانمش هر نفسم فراق تو وعده به محنتی کند هرچه به من …
شمارهٔ ۳۱۳
چون برآمد آفتاب از مشرق پیراهنش ماه رقاصی کند چون ذره در پیرامنش از لباس بخت عریانم و گرنه کردمی دست در آغوش او بی زحمت …
شمارهٔ ۳۱۴
آن دلارامی که آرامی نباشد با منش کرد شام عاشقان چون صبح روی روشنش آستین از رو چو برگیرد ترا روشن شود کآفتاب حسن دارد مطل…
شمارهٔ ۳۱۵
چو شدبخنده شکر بار پسته دهنش شد آب لطف روان از لب چه ذقنش ازآنش آب دهن چون جلاب شیرینست که هست همچو شکر مغز پسته دهنش گش…
شمارهٔ ۳۱۶
ای خریداران رویت عاشقان جان فروش شور در مردم فتاد از عشق رویت رو بپوش با قفاداران انجم ماه نتواند زدن با رخت پهلو اگر خو…
شمارهٔ ۳۱۷
چون ازآن موسم کز وگرددجهان را وقت خوش و زگل ولاله شود پیر وجوان را وقت خوش عامیان را وقت خوش (چون) شاهد گل رخ نمود روی ب…
شمارهٔ ۳۱۸
ای بت پسته دهن وقت تو چون نامت خوش عیش تلخ من ازآن چشم چو بادامت خوش بگل روی خود ایام مرا خوش کردی باد چون موسم گل جمله …
شمارهٔ ۳۱۹
زهی از جمال تو گشته جهان خوش رخت همچو مه خوب وتن همچو جان خوش کسی کو بهر جای خوش نیست با تو مبادا برو هیچ جا در جهان خوش…
شمارهٔ ۳۲۰
زهی از زلف تو جان حلقه در گوش سماع قول تو ناید ز هر گوش زدیدار تو ما را پر گهر چشم زگفتار تو مارا پر شکر گوش گهر در آستی…