رباعیات
از مجموعه اشعار سلمان ساوجی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
رباعی شمارهٔ ۵۱
شاها ز تو چشم سلطنت را نور است در سایه چتر تو جهان معمور است المتنه الله که عدو مقهور است بر رغم عدوی تو ولی منصور است
رباعی شمارهٔ ۵۲
چون در سر زلف تو صبا میپیچد سودای وی اندر سر ما میپیچد چون زلف تو عقل سر پیچید از ما دریاب که عمر نیز پا میپیچد
رباعی شمارهٔ ۵۳
خالت که بر آن عارض مهوش زدهاند یارب که چه دلگشا و دلکش زدهاند ای بس که در آرزوی رویت خود را چشم و دل من بر آب و آتش زد…
رباعی شمارهٔ ۵۴
سیمین ز نخت که جان از آن بنماید سییبی است که دانه از میان بنماید در خنده به نار دانه ماند لب تو کز دانه لعلش استخوان بنم…
رباعی شمارهٔ ۵۵
گل افسری از لعل و گهر میسازد زر دارد و این کار به زر میسازد یک سفره بر آراست به صد برگ و نوا دریاب که سفره سفر میسازد
رباعی شمارهٔ ۵۶
این عمر نگر چه محنت افزای آمد وین درد نگر چه پای بر جای آمد درد از دل و چشم من به تنگ آمده بود کارش چو به جان رسید در پا…
رباعی شمارهٔ ۵۷
در وصف لبت نطق زبان بسته بود پیش دهنت پسته زبان بسته بود ابروی تو آن سیاه پیشانی دار پیوسته به قصد سر، میان بسته بود
رباعی شمارهٔ ۵۸
آن را که می و مطرب دلکش باشد در موسم گل چرا مشوش باشد گل نیست دمی بی می و مطرب خالی ز آنروی همیشه وقت گل خوش باشد
رباعی شمارهٔ ۵۹
گل زر به کف و شراب در سر دارد در گوش ز بلبل غزلی تر دارد خرم دل آنکسی که چون گل به صبوح هم مطرب و هم شراب و هم زر دارد
رباعی شمارهٔ ۶۰
چون قسم تو آنچه عدل قسمت فرمود، یک ذره نه کم شود نه خواهد افزود، آسوده ز هر چه نیست میباید زیست و آزاد ز هر چه هست میب…