غزلیات
از مجموعه اشعار سلمان ساوجی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
غزل شمارهٔ ۳۷۱
ساقی ز جام مستی ما را رسان به کامی تا ما ز کوی هستی، بیرون نهیم گامی هم نیستی که دارد، ملک فنا بقایی هم درد چون ندارد در…
غزل شمارهٔ ۳۷۲
همرنگ رویش در چمن، گل یاسمن گردیدمی دایم به بویش چون صبا، گرد چمن گردیدمی این گل به دامن چیدنم، باشد ز شوق عارضت کو خاری…
غزل شمارهٔ ۳۷۳
رسولا، خدا را به جایی که دانی چه باشد که از من دعایی رسانی؟ نه کار رسول است رفتن به کویش نسیما تو برخیز اگر میتوانی مرا…
غزل شمارهٔ ۳۷۴
هر که از روی تواضع بنهد پیشانی پیش روی تو زهی روی و زهی پیشانی! همه خواهند تو را، تا تو کرا میخواهی؟ همه خوانند تو را، …
غزل شمارهٔ ۳۷۵
بازا که بی حضورت، خوش نیست زندگانی دور از تو میگذارم، عمری چنانکه دانی من آمدن به پیشت، دانی نمیتوانم اما اگر تو آیی، …
غزل شمارهٔ ۳۷۶
تو در خواب خوشی، احوال بیماران چه میدانی؟ تو در آسایشی، تیمار بیماری چه میدانی؟ نداری جز دل آزاری و ناز و دلبری کاری ت…
غزل شمارهٔ ۳۷۷
به صنوبر قد دلکشش اگر ای صبا گذری کنی ز هوای جان حزین من دل خسته را خبری کنی چو رسی به کعبه وصل او بکنی مقام و از ره گذر…
غزل شمارهٔ ۳۷۸
میآیی و دمی دو سه در کار میکنی ما را به دام خویش گرفتار میکنی دین میخری به عشوه و دل میبری ز دست آری تو زین معامله …
غزل شمارهٔ ۳۷۹
گفتم: خیال وصلت گفتا: بخواب بینی گفتم: مثال قدت گفتا: در آب بینی گفتم: به خواب دیدن زلفت چگونه باشد؟ گفتا: که خویشتن را …
غزل شمارهٔ ۳۸۰
تو را وقتی رسد صوفی که با جانانه بنشینی که از سجاده برخیزی و در میخانه بنشینی اگر خیزد تو را سودای زلف دوست برخیزی به پا…