رباعیات

از مجموعه اشعار صفی علیشاه در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۱۲۸

شعر

فهرست اشعار

عالم بمثال چون سرابست همه یا همچو کفی به‌روی آبست همه چون نیک نظر کنی بماهیت کف بینی که جهان خیال و خوابست همه

ای آنکه تو واقفی ز احوال صفی تبدیل نما بخیر اعمال صفی بد شیوه بنده است و عفو آیت حق کن عفو یکی مپرس احوال صفی

گر بگذری ای صفی ز هر دلخواهی بر دوست رسی روی تو از هر راهی مقصود تو جز نیست چون رفت توئی خود معنی لا اله ‌الا اللهی

گر جز بخدای حاجت خویش بری میدار یقین که پرده خویش دری داری چه طمع ز طبع زنبور کز او یک نوش طلب نکرده صد نیش خوری

حاجت بخدا اگر بری خوانده شوی ور بر در خلق رو کنی رانده شوی درکار خود از تو خلق درمانده‌ترند درمانده شوی اگر بدر مانده شو…

ای آنکه بروز محنتم یار توئی براین همه عیب و نقص ستار توئی گر عمر و عمل تمام شد صرف گناه امید بر آن بود که غفّار توئی

ای شیر خدا که سِرّ‌ِ ایجاد توئی در کارگه وجود استاد توئی افتاده‌تر از فتادگان جمله منم گیرنده دست هر که افتاده توئی

ای آنکه عیان کننده روز و شبی غرق است بنعمت تو هر حلق و لبی نیکو کنی ار معاش من بی سببی نبود ز توانائی و جودت عجبی

ای آنکه نظر بجرم آدم نکنی جز جود و کرم بخلق عالم نکنی هر چند که صرف شد بعصیان نعمت امید که ز آنچه داده‌ای کم نکنی

حاشا که شراب پخته را خام خوری بربام خوری به پیش انعام خوری با احمق و هرزه گوی و بدنام خوری ننگست چنین حرام اسلام خوری

۱۲/۱۳