غزلیات
از مجموعه اشعار اوحدی مراغهای در دیوان اشعار
فهرست اشعار
غزل شمارهٔ ۷۳۱
بسیار دشمنست مرا و تو دوست نه با دوستان خویشتن اینها نکوست؟ نه من سال و ماه در سخن و گفت و گوی تو وانگه تو با کسی که دری…
غزل شمارهٔ ۷۳۲
ای در غم عشقت مرا اندیشهٔ بهبود نه کردم زیان در عشق تو صد گنج و دیگر سود نه گفتی: به دیر و زود من دلشاد گردانم ترا در مه…
غزل شمارهٔ ۷۳۳
ای شهر شگرفان را غیر از تو امیری نه بییاد تو در عالم ذهنی و ضمیری نه شهری به مراد تو گردیده مرید، آنگه این جمله مریدان …
غزل شمارهٔ ۷۳۴
آن دل که مرا بود و توی دیده سلبوه و آن تن که کشیدی به کمنمدش جذبوه و آن دیدهٔ دریا شده را درد و غم او صد بار به دستان مص…
غزل شمارهٔ ۷۳۵
ببر، ای باد صبحدم، بده ای پیک نیکپی سخن عاشقان بدو، خبر بیدلان به وی ز من آن شوخ دیده را چو ببینی بگوی تو: عجب از حال …
غزل شمارهٔ ۷۳۶
ز لعلش بوسهای جستم، بگفت: آری، بگفتم: کی بگفت: ای عاشق سرگشته، صبرت نیست هم در پی؟ لبی بگشود چون شکر که با عناب گیرد خو…
غزل شمارهٔ ۷۳۷
خانهٔ صبر مرا باز برانداختهای تا چه کردم که مرا از نظر انداختهای؟ هر دم از دور مرا بینی و نادیده کنی خویش را نیک به جا…
غزل شمارهٔ ۷۳۸
ثوابست پرسیدن خستهای که دور افتد از وصل پیوستهای سواران چابک سرد، گردمی بسازند با پای آهستهای نمیدانم از زورمندان در…
غزل شمارهٔ ۷۳۹
یارب! تو دوش با که به شادی نشستهای؟ کامروز بیغم از در ما باز جستهای از روی عشوه بند قبا را گشاده باز وز راه شیوه طرف …
غزل شمارهٔ ۷۴۰
با دگری بر غم من عقد وصال بستهای ورنه به روی من چرا در همه سال بستهای؟ گرهوس شکار دل نیست ترا؟ ز بهر چه زلف چو دام خوی…