پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

غزلیات

از مجموعه اشعار اوحدی مراغه‌ای در دیوان اشعار

۰
دسته‌بندی
۸۸۷
شعر

فهرست اشعار

غزل شمارهٔ ۷۵۱

زان شکرین‌لب گر شبی کردم شکار بوسه‌ای از من چه رنجی؟ ای پسر، سهل است کار بوسه‌ای چون بی‌شمار از لعل خود دادی به هرکس بوس…

۷۵۱

غزل شمارهٔ ۷۵۲

آشنایی جمله را، با من چرا بیگانه‌ای؟ خانه‌پرداز من و با دیگران هم‌خانه‌ای هر دو عالم در سر کار تو کردم، گر چه تو خود نمی…

۷۵۲

غزل شمارهٔ ۷۵۳

در کعبه گر ز دوست نبودی نشانه‌ای حاجی چه التفات نمودی به خانه‌ای؟ مرغان آن هوا به زمین چون کنند میل؟ تا در میان دام نبین…

۷۵۳

غزل شمارهٔ ۷۵۴

ای ماه و مشتری ز جمالت قرینه‌ای وز گیسوی تو هر شکنی عنبرینه‌ای گر می‌زنی به تیغ، نداریم سر دریغ سر چون توان کشید ز مهری …

۷۵۴

غزل شمارهٔ ۷۵۵

با این چنین بلایی، بعد از چنان عذابی راضی شدم که: بینم روی ترا به خوابی صد نامه مشق کردم در شرح مهربانی نادیده از تو هرگ…

۷۵۵

غزل شمارهٔ ۷۵۶

چه پیکری؟ که ز پاکی چو گوهر نابی زهی، سعادت آن خفته کش تو هم خوابی نقاب طرهٔ شبرنگ زیر چهره چه سود؟ که چون ستارهٔ روشن ز…

۷۵۶

غزل شمارهٔ ۷۵۷

دولت ز در باز آمدی ما را پس از بی‌دولتی گر رخ نمودی ترک ما «بعداللتیا واللتی» می‌زیبد او را سلطنت، زیرا که پیش درگهش هر …

۷۵۷

غزل شمارهٔ ۷۵۸

او را که در سماع سخن نیست حالتی فریاد و رقص او نبود جز ضلالتی چون ذره آنکه رقص کند در رهش ز عشق روشن چو آفتاب بیابد ولای…

۷۵۸

غزل شمارهٔ ۷۵۹

کاکل مشکین نقاب چشم و ابرو ساختی آن کمان پنهان بدار، اکنونکه تیر انداختی بر سمند فتنه زین دلبری بستی، ولی حملهٔ اول ز شو…

۷۵۹

غزل شمارهٔ ۷۶۰

دانه‌ای بر روی دام انداختی مرغ آدم را ز بام انداختی تا شود سجاده و تسبیح رد جرعه‌ای در کاس و جام انداختی هر کرا خون خواس…

۷۶۰
۷۶/۸۹