غزلیات
از مجموعه اشعار اوحدی مراغهای در دیوان اشعار
فهرست اشعار
غزل شمارهٔ ۷۲۱
ای بر فلک از رخ علم نور کشیده زلف تو قلم در شب دیجور کشیده حسن از اثر مستی و ناخفتن دوشت صد سرمه در آن نرگس،مخمور کشیده …
غزل شمارهٔ ۷۲۲
ماییم و خراباتی پر بادهٔ جوشیده جز رند خراباتی آن باده ننوشیده رندان سر افرازش دستار گرو کرده خوبان طرب سازش رخسار نپوشی…
غزل شمارهٔ ۷۲۳
چمن پر گهر شد ز باران ژاله زمین پر کواکب ز یاقوت لاله ز شبنم فرو هشت نسرین حمایل ز سنبل بر افگند سوسن کلاله به جای میلع…
غزل شمارهٔ ۷۲۴
دل جفت درد و غم شد زان دیلمی کلاله گل را قبول کم شد زان روی همچو لاله بس غصه داد و رنجم،زان منزل سپنجم ماه چهارده شب، حو…
غزل شمارهٔ ۷۲۵
در سر و سرای خود نگذاشتم الاالله وندر دل ورای خود نگذاشتم الاالله از غیر به جای او نگذاشت کسی را دل وز خار به جای خود نگ…
غزل شمارهٔ ۷۲۶
ای روشن از رخ تو زمین و زمان همه تاریک بیتو چشم همین و همان همه از خود ترا به چشم یقین دیده عاشقان و افتاده از یقین خود…
غزل شمارهٔ ۷۲۷
بر در میخانه این غلغل و آن طنطنه چیست؟ بیاور چراغ، پیش نه آتشزنه گر ز حریفان ماست، با دل یک رنگ و راست همچو منش مست کن…
غزل شمارهٔ ۷۲۸
پدید نیست اسیران عشق را خانه کجاست بند؟ که صحرا گرفت دیوانه چنان ز فرقت آن آشنا بنالیدم که خسته شد جگر آشنا و بیگانه نخس…
غزل شمارهٔ ۷۲۹
سر در کف پایت نهم، ای یار یگانه روزی که درآیی ز درم مست شبانه در صورت خوبان همه نوریست الهی از شمع رخت میزند آن نور زبا…
غزل شمارهٔ ۷۳۰
گرد مغان گرد و بادهای مغانه تا به کجا میرسد حدیث زمانه؟ هر چه به جز می، بلاشناس و مصیبت هر چه به جز عشق، باد دان و فسان…