غزلیات
از مجموعه اشعار اوحدی مراغهای در دیوان اشعار
فهرست اشعار
غزل شمارهٔ ۷۰۱
ببخشا، ای من مسکین به دل در دامت افتاده دلم را قرعهٔ عشق و هوس بر نامت افتاده ز هر سو فتنهای برخاست در ایام حسنت، من کج…
غزل شمارهٔ ۷۰۲
ای مرغزار جانها لعل تو آب داده وی تب کشیده دل را زلف تو تاب داده رویت به یک لطیفه مه را سپر شکسته چشمت به نیم غمزه دل را…
غزل شمارهٔ ۷۰۳
ساقیا، خیز و یک دو جام بده می گلرنگ لاله فام بده دهن همچو قند را بگشای بیدلان به بوسه کام بده دلم از شربت حلال گرفت ساغ…
غزل شمارهٔ ۷۰۴
کام دل تنگ از آن تنگ دهانم بده بوسهای، ار آشکار نیست، نهانم بده خانه جدا میکنی،طاقت اینم ببخش بوسه بها میکنی، مکنت آنم …
غزل شمارهٔ ۷۰۵
یا به نزد خویشتن راهم بده یا مجال ناله و آهم بده از دهانت چون نمییابم نشان بوسهای زان روی چون ماهم بده تشنهٔ چاه زنخدا…
غزل شمارهٔ ۷۰۶
شب شد، به مستان اندکی تریاک بیداری بده رندان سیکی خواره را گر ساغری داری، بده زین حرفهای لاله گون چون لاله میسوزد دلم رو…
غزل شمارهٔ ۷۰۷
ای فراق تو مرا عقل و بصارت برده دل من کافر چشم تو به غارت برده بر دل شیفته هجر تو جفاها کرده از تن سوخته مهر تو مهارت بر…
غزل شمارهٔ ۷۰۸
چیست آن شهریار در پرده؟ شور در شهر و یار در پرده هر زمان بار میدهد، لیکن نیست امکان بار درپرده پرده از روی برگرفت آن ما…
غزل شمارهٔ ۷۰۹
دلی میباید اندر عشق جان را وقف غم کرده میان عالمی خود را به رسوایی علم کرده جفای دلبری هر روز کارش بر هم آشفته بلای گلر…
غزل شمارهٔ ۷۱۰
خیز و کار رفتنت را ساز ده همرهان خویش را آواز ده مرغ گل را در زمین پوشیدهدار مرغ دل را در فلک پرواز ده گر گمان داری ز م…