غزلیات
از مجموعه اشعار اوحدی مراغهای در دیوان اشعار
فهرست اشعار
غزل شمارهٔ ۷۱۱
آنکه میخواست مرا بیدل و بییار شده زود بینم چو خودش عاشق و غمخوار شده اثری هم بکند زود یقین، میدانم گریه های شب این دید…
غزل شمارهٔ ۷۱۲
روزی ببینی زلف او در دست من پیچان شده لطفش تنم را داده دل، لعلش دلم را جان شده اقبال در کار آمده، دولت خریدار آمده با ما…
غزل شمارهٔ ۷۱۳
ای ز زلفت عقل در دام آمده نرگست با فتنه همنام آمده نازکست اندام سیمینت چو گل ای سرا پایت به اندام آمده گِردِ صبح صادق رخ…
غزل شمارهٔ ۷۱۴
کیست دگر باره این؟ بر لب بام آمده روی چو صبحش در آن زلف چو شام آمده بر همه ارباب عشق حاکم و والی شده در همه اسباب حسن چس…
غزل شمارهٔ ۷۱۵
ازین نرگس و گل غرورم مده وزین عود و شکر بخورم مده چو بیمار عشقم علاجم بکن چو غمخوار مهرم سرورم مده بس این انتظارم به فر…
غزل شمارهٔ ۷۱۶
ای مردگان، کجایید؟ اینک مسیح زنده هر دم لبش حیاتی در مردهای دمنده زنار او کمندی در حلق جان کشیده ناقوس او خروشی در آسما…
غزل شمارهٔ ۷۱۷
عاشقان درد کش را دردی میخانه ده از قدح کاری نیاید، بعد ازین پیمانه ده جان ما بر باد خواهد رفت، ساقی، یکزمان بادهای گر …
غزل شمارهٔ ۷۱۸
ای داده روی خوب تو از حسن داد دیده ایزد ز آفرین فراوانت آفریده چون ذره در هوای تو خورشید آسمانی بسیار در فراز و نشیب جها…
غزل شمارهٔ ۷۱۹
نوای عشق بلبل را دلی باید بلا دیده ز سوز و آه خود بسیار سرد و گرمها دیده طریق جانگذاری را ز راه شوق واجسته رموز عشق با…
غزل شمارهٔ ۷۲۰
مینالم ازین کار به سامان نرسیده وین درد جگر سوز به درمان نرسیده جانا، سخنست این همه سوراخ ببینید بر سینهٔ این کشتهٔ پیک…