پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

غزلیات

از مجموعه اشعار اوحدی مراغه‌ای در دیوان اشعار

۰
دسته‌بندی
۸۸۷
شعر

فهرست اشعار

غزل شمارهٔ ۲۸۱

هر که در حلقهٔ زلف تو گرفتار بماند همچو من سوخته و خسته دل و زار بماند دل من، کو گرو مهر ببرد از همه کس از دغا باختن چشم…

۲۸۱

غزل شمارهٔ ۲۸۲

از در ما چو در آمد، اثر ما بنماند این دل و دین و تن و جان و سر و پا بنماند چشم آن فتنهٔ پیدا به دلم پوشیده نظری کرد، که …

۲۸۲

غزل شمارهٔ ۲۸۳

چون عشق در آید، قدم سر بنماند عشقت به بر آید، چو ترا بر بنماند توحید به جایی برساند قدمت را کش نیک و بد و مؤمن و کافر بن…

۲۸۳

غزل شمارهٔ ۲۸۴

خانه خالی شد و در کوی دل اغیار نماند همه غم رفت و  به غیر از غم آن یار نماند گر چه در پای دلم خار جفا بود، دگر گل به دست…

۲۸۴

غزل شمارهٔ ۲۸۵

دلبران جمله غلام لب چون نوش تواند بندهٔ حلقهٔ زلفین و بنا گوش تواند وانکه بردند به گردون ز کله داری سر هم کمر بستهٔ آن ق…

۲۸۵

غزل شمارهٔ ۲۸۶

نقش لب تو از شکر و پسته بسته‌اند زلف و رخت ز نسترن و لاله رسته‌اند چشمان ناتوان تو، از بس خمار و خواب گویی که از شکار رس…

۲۸۶

غزل شمارهٔ ۲۸۷

اول فطرت که نقش صورت چین بسته‌اند مهر رویت در میان جان شیرین بسته‌اند زان نمکدان لب شیرین شورانگیز تو دانهٔ خال سیه بر ق…

۲۸۷

غزل شمارهٔ ۲۸۸

فرش زمردین به زمین در کشیده‌اند و آنگه برو، ز گل، علم زر کشیده‌اند دوشیزگان باغ طبقهای سیم و زر بر سر نهاده، پیش صنوبر ک…

۲۸۸

غزل شمارهٔ ۲۸۹

دشمنان گویی دگر در کار ما کوشیده‌اند کان پری رخ را چنین از چشم ما پوشیده‌اند زاهدان از چشم تو ما را ملامت می‌کنند جرعه‌ا…

۲۸۹

غزل شمارهٔ ۲۹۰

باز شادروان گل بر روی خار انداختند زلف سنبل بر بنا گوش بهار انداختند دختران گل به وقت صبح‌دم در پای سرو از سر شادی طبقها…

۲۹۰
۲۹/۸۹