غزلیات
از مجموعه اشعار اوحدی مراغهای در دیوان اشعار
فهرست اشعار
غزل شمارهٔ ۲۷۱
زین بیش نباید خفت، ای یار که دزد آمد رخت خود ازین منزل بردار، که دزد آمد دزدست و شب تیره، چشم همگان خیره گفتیم: مشوطیره،…
غزل شمارهٔ ۲۷۲
بید بشکفت و گل به بار آمد لاله بر طرف جویبار آمد گربهٔ بید بر دریچهٔ شاخ پنجه بگشود و در شکار آمد علم خسرو چمن بزدند یزک…
غزل شمارهٔ ۲۷۳
سرم در عهد ترسایی شبی مهمان عشق آمد دلم با راهب دیرش جرس جنبان عشق آمد به زنّاری میان بستم که هرگز باز نگشایم که دست من …
غزل شمارهٔ ۲۷۴
هزار نامه نوشتم، یکی جواب نیامد به سوی ما خبر او به هیچ باب نیامد دلم کباب شد از هجر آن دهان چو شکر ز شکرش چه نمکها که ب…
غزل شمارهٔ ۲۷۵
عمری که نه با تست کسش عمر نخواند آنرا که تو در دام کشی کس نرهاند گر بر تن مجنون تو صد سلسله باشد چون رخ بنمایی همه در هم…
غزل شمارهٔ ۲۷۶
هر که او عاشق آن روی بود صبر نداند عاشق خویشتنست آنکه ازو صبر تواند گر ببینند رخ و قد ترا بید گل، ای بت گل خجالت برد و ب…
غزل شمارهٔ ۲۷۷
صبا، رمزی بگو از من به دلداری که خود داند و گر گوید: کدامست این؟ بگو: یاری که خود داند مگو: از فرقتت چونست شیدایی که خود…
غزل شمارهٔ ۲۷۸
سر نگردانم ازو، گر به سرم گرداند بنهم گردن، اگر خاک درم گرداند نه چنان بستهٔ مهرم که بپیچانم رخ وقت شمشیر زدن گر سپرم گر…
غزل شمارهٔ ۲۷۹
رخ تو به جز جور و خواری نداند دل من به جز بردباری نداند ز بی یارمندی بنالند مردم من از یارمندی، که یاری نداند ز روزم چه …
غزل شمارهٔ ۲۸۰
کیست کز آن بت بمن خبر برساند؟ گر نبود نامهای، زبر برساند گرم روی کو؟ که پیش این نفس سرد خشک سلامی به چشم تر برساند بوسه…