الباب التاسع: فی السفر و الوداع

از مجموعه اشعار اوحدالدین کرمانی در دیوان رباعیات

دسته‌بندی

۵۱

شعر

فهرست اشعار

مدهوش تو را ترانه ای بس باشد سودای تو را بهانه ای بس باشد در کشتن من چه می کشد چشم تو تیر ما را سر تازیانه ای بس باشد

فریاد که آن سرو چمن می خسبد وآن راحت جان انجمن می خسبد آن بخت من است از آنک خواب آلود است غمگینم از آنک بخت من می خسبد

گر نیست دلت شاد به تقصیر و قصور از بهر چرا به هیچ باشی مغرور چون گویندت که حاصلی نیست تو را خواهی رنجید از آنچ می رنجی د…

یکچند فلک به کام ما گردان بود اقبال و سعادت مرا دوران بود ترکیب فلک مگر چنان فرمان بود آری همه سال شادمان نتوان بود

افسوس که خلق سخت کوته نظرند وز هرچه فروشند یکی جو نخرند بی هیچ بهانه دشمن یکدگرند قصّه چه کنم که جمله شان درد سرند

ما اطیب عیشی معه لولایی لولای لما حجبت عن مولایی حزنی فرحی و قتلتی احیایی ما اصنع یا قوم دوایی دایی

جانا غم تو زهر چه گویی بتر است رنج تن و درد دل و سوز جگر است هرچ آن بخورند کم شود جز غم تو تا بیشترش همی خورم بیشتر است

دل در سر عهد استوار خویش است جان در غم تو بر سر کار خویش است شد در غم تو هر چه مرا بود و نبود الّا غم تو که برقرار خویش …

بر قد دلم راست قبای غم تست شادی به دلم باد که جای غم تست گر هست تو را غمی برای دل ماست ور هست مرا دلی برای غم تست

جان در تن من زنده برای غم تست بیگانهٔ عالم آشنای غم تست لطف است که می کند غمت با دل من ور نه دل تنگ من چه جای غم تست

۳/۶