الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب

از مجموعه اشعار اوحدالدین کرمانی در دیوان رباعیات

دسته‌بندی

۲۹۳

شعر

فهرست اشعار

آن کس که صریح با صراحی نبود در مذهب اهل عشق صاحی نبود اول قدم از عشق مباحی شدن است عاشق نبود هر که مُباحی نبود

این شیوهٔ عشق هر خسی را نبود وین واقعه هر بلهوسی را نبود منکر چه شوی به حالت زنده دلان نه هرچ تو را نیست کسی را نبود

عاشق مطلب اگرچه مشهور بود تا سر دارد زیار مهجور بود آن سر که تو داری همگی دردسر است آن سر بطلب که درد ازو دور بود

عشقت به نظارهٔ دلم می آید تا در بندش چگونه می فرساید گر وصل رخ تو یک نظر بنماید بند دل فرسوده مگر بگشاید

آن کس که دلی را به تو آسان بدهد جان نیز به حق کز بُن دندان بدهد من عاشق صادق تو آن را دیدم کز عشق تو آهی زند و جان بدهد

عشّاق کجا زبوی و رنگ اندیشند یا از غم هجر و دل تنگ اندیشند گفتی که شود نام نکو در سر عشق کی دل شدگان زنام و ننگ اندیشند

در بیشهٔ عشق شیربازی نبود انصاف که کار عشق بازی نبود هرگه که دو اهل دل به هم بنشینند شاهد باشد ولیک بازی نبود

وه وه که دلم به غم گرفتار افتاد در دام ستمگر و جگرخوار افتاد با او بنسازم چه کنم بگریزم عشق است نه بازی چه کنم کار افتاد

عشقت صنما به زور و زر برناید بی درد دل و خون جگر برناید در عشق تو سرمایهٔ تو یک نفس است ترسم که فروشود دگر برناید

هر دل که زعشق او امانش نبود جز بر در شاهد آستانش نبود فی الجمله سماعی که درو شاهد نیست مانند بتی بود که جانش نبود

۸/۳۰