الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب
از مجموعه اشعار اوحدالدین کرمانی در دیوان رباعیات
فهرست اشعار
شمارهٔ ۲۸۱
مادام که جویی تو حقیقت زمجاز بر خود در هر درد سری کردی باز خواهی که بود کار تو پیوسته به ساز با هرک بود، به هرچه باشد می…
شمارهٔ ۲۸۲
یاری که نشد مرا به فرمان همه عمر یک درد مرا نکرد درمان همه عمر چون دیدم گفتمش که داری سرِما گفتا که بلی ولی نکرد آن همه …
شمارهٔ ۲۸۳
چون باد زمن می گذری چه توان کرد چون خاک رهم می سپری چه توان کرد هرچند که با تو آشنایی دارم هر روز تو بیگانه تری چه توان …
شمارهٔ ۲۸۴
هر بد که توان کاشت تو آن کاشته ای آزرم به هیچ روی نگذاشته ای با این همه هم منم که دارم سر صلح هر چند که جای صلح نگذاشته …
شمارهٔ ۲۸۵
کو عقل که بندی زهوس بگشاید یا صبر که هنگام بلا برناید یا راهبری که راهکی بنماید یا همراهی که همدمی را شاید
شمارهٔ ۲۸۶
کو دست که بند بسته بگشاید ازو یا همنفسی که دل برآساید ازو امروز غمی با که توانی گفتن تا صد غم دیگرت نیفزاید ازو
شمارهٔ ۲۸۷
آن را که دمی دمی به جانی ارزد یک ساعته صحبتش جهانی ارزد هم آدمیی بود که از دیدن او نا دیدن او ملک جهانی ارزد
شمارهٔ ۲۸۸
کامل نشوی تو با قرین ناقص ناقص مانی زهمنشین ناقص مستان شراب عشق گفتند و شدند کفری به کمال به که دین ناقص
شمارهٔ ۲۸۹
با دشمن و با دوست نه صلح است و نه حرب گاهم زند این طعنه گه آن دیگر ضرب از غصّهٔ همنشین ناهموار آب معذور بود گر رود از شر…
شمارهٔ ۲۹۰
چون گوی دلم نزد تو دلجوی افتاد در چاه زنخدان تو بدخوی افتاد آن نیست عجب که گوی در چاه افتد این است عجب که چاه در گوی افت…