الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب

از مجموعه اشعار اوحدالدین کرمانی در دیوان رباعیات

دسته‌بندی

۲۹۳

شعر

فهرست اشعار

داماد خیال را نثاری نرسد ناخورده شراب را خماری نرسد آن کس که غریق بحر هجران تو نیست هرگز به لبی یا به کناری نرسد

یار ارچه زمن هیچ نمی آرد یاد هست این دلم از یاد غمش دایم شاد نیشی کز هجر بر دل ریشم زد صد چشمهٔ خون زچشم من بیش گشاد

ماییم زدل دور و ز دلبر مهجور در درد بمانده ایم وز درمان دور سبحان الله این چه پریشانیهاست جان خسته و دل سوخته و تن رنجور

او را چه تمتّع از جوانی باشد کش بی تو حیات و زندگانی باشد بیزارم از آنک سر برآرم بی تو گر خود همه عمر جاودانی باشد

چون دید دل من اثر سوز فراق شد منهزم از لشکر پیروز فراق او از سر آرزو به کلّی برخاست خواهی شب وصل باش خواه روز فراق

ای دلبر قصّاب نه سر می دهیَم نه شاخ امید هیچ بر می دهیَم ناخورده زگرد رانِ وصل تو هنوز در هجر چه گردن و جگر می دهیَم

سرمایهٔ عمر عاقلان یک نفس است پس همنفسی جو که جهان یک نفس است با همنفسی گر نفسی دست دهد مجموع حساب عمر آن یک نفس است

مردار چه به کار خویش سرگردان است هم چارهٔ او ازو بود گردانست نامرد بود که او نسازد با کس آن کس که بساخت با همه مرد آن اس…

خه خه به چه گشته ای چنین دشمن دوست وه وه به کدام مذهب این شیوه نکوست رَو رَو که شکایت تو ناگفته به است بس بس که حکایت تو…

اینها که زاسرار قدَر بی خبرند بی هیچ بهانه دشمن یکدگرند ما با همه شیوه ای بسازیم ولیک چه سود که جمله خلق کوته نظرند

۲۶/۳۰