الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب
از مجموعه اشعار اوحدالدین کرمانی در دیوان رباعیات
فهرست اشعار
شمارهٔ ۲۴۱
بی دیدن تو بیم هلاک است مرا پیراهن صبرم همه چاک است مرا وز فرقت دیدار تو ای جان و جهان یا رب چه عظیم دردناک است مرا
شمارهٔ ۲۴۲
تا مهر تو در سینه نهان است مرا سیلاب زدیدگان روان است مرا در هجر تو ای قبلهٔ جان و دل من این تیر قدم همچو کمان است مرا
شمارهٔ ۲۴۳
شمع ارچه زآتش همه تن پر نور است پیوسته به رنگ عاشق مهجور است مانندهٔ فرهاد به غم می سوزد مسکین مگر از صحبت شیرین دور است
شمارهٔ ۲۴۴
هنگام وداع آمد آن سرو بلند گریان گریان که آخر این هجران چند او از سخنان خوش مرا دل می برد دل در تن از آرزوی او جان می کن…
شمارهٔ ۲۴۵
یارم به سفر چو راه رفتن بگزید نرگس دیدم ازو روان مروارید بیچاره دلم در پی او می نگرید می گفت که الوداع و خون می بارید
شمارهٔ ۲۴۶
روزی دو سه از وصل تو بودم دلشاد وز بند هوس شبی دو، دل گشت آزاد خواهد که دهد فراق، عیشم بر باد آری که فراق تو به روز من ب…
شمارهٔ ۲۴۷
گر ماه شوی به جز محاقی نبود ور زهره شوی جز احتراقی نبود این صحبتها که در جهان می بینی چون در نگری به جز فراقی نبود
شمارهٔ ۲۴۸
وصل ارچه که دیده را منوّر دارد کام دل را چو شهد و شکّر دارد ناگاه برون جهد فراقی زکمین صافی شده وصل را مکدّر دارد
شمارهٔ ۲۴۹
صحرای جهان بی تو مرا تنگ آید بی روی توَم جهان سیه رنگ آید آن نشنیدی که در مثلها گویند محنت زده را ز هر سویی سنگ آید
شمارهٔ ۲۵۰
شب دوش نقاب قیر بر رخ چو کشید از هجر توَم جان به لبان خواست رسید در خواب خیال تو چو آمد برمن با روی تو سیر دیدنم صبح دمی…