الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب
از مجموعه اشعار اوحدالدین کرمانی در دیوان رباعیات
فهرست اشعار
شمارهٔ ۲۲۱
از مادر معنی چو نزاید معنی ناچار به صورتی بزاید معنی چون بی صورت دید نشاید معنی صورت باید تا بنماید معنی
شمارهٔ ۲۲۲
زان می نگرم به چشم سر در صورت کز عالم معنی است اثر در صورت این عالم صورت است و ما در صوریم معنی نتوان دید مگر در صورت
شمارهٔ ۲۲۳
العمر مضی وفاتنی المطلوبُ لَا القلبُ اطاعنی و لا المحبوبُ دمعی و دمی کلاهما مسلوبُ یا یوسُف صل فانّنی یعقوبُ
شمارهٔ ۲۲۴
القلب الی لقایکم یَرتاحُ یفدی لکم القلوبُ و الارواحُ حالی لیلاً و انتم مصباح من یصلحنا فما لنا اصلاحُ
شمارهٔ ۲۲۵
یا حاسب هل تعلم ماذا تَصنَع ترجو و ترومُ ما لمثلک یُمنع یکفیک هواهُ وصلهُ لا تطمع من این الی این تادّب وَاقنع
شمارهٔ ۲۲۶
هرگز نرود مهر تو پاک از دل من گر نیز شود زیر زمین منزل من صد سال برآید و بپوسد تن من هم بوی وصال تو دمد از گل من
شمارهٔ ۲۲۷
سودای تو را خود سر و سامانی نیست وین حادثه را پدید پایانی نیست قصّه چه کنم درد دل ریش مرا جز وصل تو دوست هیچ درمانی نیست
شمارهٔ ۲۲۸
زان روز که چشم من به رویت نگریست نگذشت شبی که از غمت خون نگریست بشتاب که دل بی تو نمی داند زیست دریاب که جان بی تو نمی د…
شمارهٔ ۲۲۹
تا دست وصال تو نگیرم در دست وز دولت مسکونت نگردم سرمست نی لب روزی به خنده خواهم بگشاد نه چشم شبی زگریه خواهم در بست
شمارهٔ ۲۳۰
امروز که یار من مرا مهمان است بخشیدن جان و دل مرا پیمان است دل را خطری نیست، سخن در جان است جان افشانم که وقت جان افشان …