الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب
از مجموعه اشعار اوحدالدین کرمانی در دیوان رباعیات
فهرست اشعار
شمارهٔ ۲۱۱
باد تو به هر صبوح مفتوح من است در هر خوابی خیال تو روح من است ممکن نبود جان مرا بیم زوال تا بوی تو در مشام مجروح من است
شمارهٔ ۲۱۲
چشمی دارم همه پر از صورت دوست با دیده مرا خوش است چون دوست دروست از دیده به دوست فرق کردن نه نکوست یا اوست به جای دیده ی…
شمارهٔ ۲۱۳
جانم چو به چشم دل درو معنی دید صورت دیدم ولیک دل معنی دید دانی که چرا می نگرم در صورت جز در صورت نمی توان معنی دید
شمارهٔ ۲۱۴
در شهر ظریف و خوب روی ارچه بسی است خوبی چو به معنی نبود شاهد نیست تا ظن نبری که هست شاهد صورت صورت همه زحمت است و شاهد م…
شمارهٔ ۲۱۵
یاری دارم که جسم و جان صورت اوست چه جان و چه دل جمله جهان صورت اوست هر معنی خوب صورت پاکیزه کاندر نظر تو آید آن صورت اوس…
شمارهٔ ۲۱۶
از صورت اگر چه طبع سرکش نشود آن خود نبود که دل مشوّش نشود سلطان و گدا و نیک و بد را دیدم کس نیست که از صورت خوش خوش نشود
شمارهٔ ۲۱۷
تو صورت و معنی به حقیقت بشناس تا از ره شک نمانی اندر وسواس شک نیست که آن صورت معنی است ولیک هم صورت خوش خوش است کالناس ل…
شمارهٔ ۲۱۸
بیهوده مدام در تک و تاز ممان پیوسته اسیر شهوت و آز ممان گیرم که به صورت تو به معنی نرسی از عالم و معنی صور باز ممان
شمارهٔ ۲۱۹
در صورت خوب دید باید معنی کز صورت زشت خوب ناید معنی معنی داراست صورت زشت ولی چون خوب بود خوب نماید معنی
شمارهٔ ۲۲۰
آن چیست که در چشم دل آید معنی وآن چیست کزو طرب فزاید معنی آن شاهد دل که هست معشوق عیان هر لحظه به صورتی نماید معنی