الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب

از مجموعه اشعار اوحدالدین کرمانی در دیوان رباعیات

دسته‌بندی

۲۹۳

شعر

فهرست اشعار

پیش رخ و زلف تو چه مشک و چه قمر پیش لب لعل تو چه شهد و چه شکر خاصَه که دمید بر لب چشمهٔ نوش از سبزه نباتی زشکر شیرین تر

زلفی است چو عنبرتر و مشک تتار رویی است چو صدهزار خروار نگار قدّی است چو سرو یار دارد گلنار القصّه چنان است که یارب زنهار

خطّت که به حجّت کندش عقل هوس حاشا که مزوّر بود آن خط بر کس این تزکیه ای است عارضت را کامروز تو شاهد عدلی و به خط حاکم و …

تا بر رخ چون گلت پدید است عرق از شرم رخت زگل چکیده است عرق در ابر شنیده ام که باران باشد بر چهرهٔ خورشید که دیده است عرق

دوش آمده بود در برم دلدارم گفتم که شبا فاش مکن اسرارم شب گفت پس و پیش نگه کن آخر خورشید تو داری زکجا صبح آرم

با این همه لطف و این همه زیبایی کم می نکنی یک نفس از رعنایی فی الجمله به هر صفت که برمی آیی ای دوست چنانی که چنان می بای…

جانا ز دو چِشم من خیالت که برد یا از دل من شوق وصالت که برد گیرم که به وصلت نبود دسترسی از لوح روان نقش جمالت که برد

درمان چه کنی اگر تو درمانی سوز حاصل طلب ار طالب درمانی سوز سوز است که ساز عالم است ای مسکین تو سوخته نیستی کجا دانی سوز

تا هست دلم بر غم تو دست آموز دیده همه گریه گشت و جانم همه سوز بس زود بزد دست اجل در پایش عمری که چنین به سر شود روز به ر…

بر آتش سَودای تو ای جان افروز آسوده نیَم چو شمع از گریه و سوز روز از غم هجر تو بسوزم تا شب شب در غم وصل تو بسوزم تا روز

۲۰/۳۰