قصاید
از مجموعه اشعار ناصرخسرو قبادیانی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۷۱
از آن پس کاین جهان را آزمودی گر خردمندی در این پر گرد و ناخوش جای دل خیره چرا بندی؟ به بیماری از این جای سپنجی چون شوی ب…
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۷۲
ای داده دل و هوش بدین جای سپنجی بیم است که از کبر در این جای نگنجی والله که نیاید به ترازوی خرد راست گر نعمت دنیا را با …
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۷۳
این تن من تو مگر بچهٔ گردونی بچهٔ گردونی زیرا سوی من دونی او همان است که بوده است ولیکن تو نه همانا که همانی، که دگرگونی…
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۷۴
آنچهت بکار نیست چرا جوئی؟ وانچهت ازو گریز چرا گوئی؟ به روئی ار به روی کسی آری بیشک به رویت آید بیروئی خوش خوش از جها…
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۷۵
جهانا چه در خورد و بایستهای! وگر چند با کس نپایستهای به ظاهر چو در دیده خس ناخوشی به باطن چو دو دیده بایستهای اگر بست…
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۷۶
اگر نه بستهٔ این بیهنر جهان شدهای چرا که همچو جهان از هنر جهان شدهای؟ تن تو را به مثل مادر است سفله جهان تو همچو مادر…
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۷۷
ای خواجه، تو را در دل اگر هست صفائی بر هستی آن چونکه تو را نیست ضیائی؟ ور باطنت از نور یقین هست منور بر ظاهر آن چونکه تو…
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۷۸
چنین در کارها بسیار مندیش مگو ، ورنه بکن کاری که گفتی نباید کز چنین تدبیر بسیار ز تاریکی به تاریکی درافتی
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۷۹
چند گردی گرد این بیچارگان؟ بیکسان را جوئی از بس بیکسی! تا توانستی ربودی چون عقاب چون شدی عاجز گرفتی کرگسی فاسقی بودی ب…
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۸۰
ای همه گفتار خوب بیکردار، بیمزهای و نکو چو دستنبوی روی مکن هر سوئی و باز مگرد از سخن خویش مباش چو گوی گوی نهای چون د…