قصاید
از مجموعه اشعار ناصرخسرو قبادیانی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۴۱
این چه خیمه است این که گوئی پر گهر دریاستی یا هزاران شمع در پنگان از میناستی باغ اگر بر چرخ بودی لاله بودی مشتری چرخ اگر…
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۴۲
دگر ره باز با هر کوهساری بخار آورد پیدا خارخاری همان شخ کهش حریرین بود قرطه همی از خزّ بربندد اِزاری به ابر اندر حصاری …
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۴۳
پیشهٔ این چرخ چیست؟ مفتعلی نایدش از خلق شرم و نه خجلی یک هنرستش که عیب او ببرد آنکه زوالی است فعلش و بدلی صبر کنم با جها…
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۴۴
جهان بازیگری داند مکن با این جهان بازی که در مانی به دام او اگرچه تیز پر بازی برآوردم چو کاخی خوب و اکنون میفرود آرد بر…
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۴۵
ای به خطاها بصیر و جلد وملی نایدت از کار خویش، خود خجلی هیچ نیابی مرا ز پند و قران وز غزل و می به طبع در بشلی حاصل ناید …
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۴۶
شادی و جوانی و پیشگاهی خواهی و ضعیفی و غم نخواهی لیکن به مراد تو نیست گردون زین است به کار اندرون تباهی خواهی که بمانی و…
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۴۷
ای آدمی به صورت و بیهیچ مردمی چونی به فعل دیو چو فرزند آدمی؟ گر اسپ نیست استر و نه خر، تو هم چون او نه مردمی نه دیو، یک…
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۴۸
گرْت باید که تن خویش به زندان ندهی آن به آید که دل خویش به شیطان ندهی دیو مهمان دل توست نگر تا به گزاف این گزین خانه بدا…
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۴۹
چه چیز بهتر و نیکوتر است در دنیی؟ سپاه نی ملکی نی ضیاع نی رمه نی سخن شریفتر و بهتر است سوی حکیم ز هرچه هست در این رهگذا…
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۵۰
شبی تاری چو بیساحل دمان پر قیر دریائی فلک چون پر ز نسرین برگ نیل اندوده صحرائی نشیب و توده و بالا همه خاموش و بیجنبش چ…