قصاید
از مجموعه اشعار ناصرخسرو قبادیانی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۶۱
ای گشته سوار جلد بر تازی خر پیش سوار علم چون تازی؟ تازیت ز بهر علم و دین باید بیعلم یکی است رازی و تازی گر تازی و علم ر…
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۶۲
بر مرکبی به تندی شیطانی گشتم به گرد دهر فراوانی اندیشه بود اسپ من و عقلم او را سوار همچو سلیمانی گویی درشت و تیره همی بی…
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۶۳
بهار دل دوستدار علی همیشه پر است از نگار علی دلم زو نگار است و علم اسپرم چنین واجب آید بهار علی بچن هین گل، ای شیعت و خس…
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۶۴
جهانا مرا خیره مهمان چه خوانی؟ که تو میزبانی نه بس نیک خوانی کس از خوان تو سیر خورده نرفته است ازین گفتمت من که بد میزبا…
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۶۵
نگه کن سحرگه به زرین حسامی نهان کرده در لاژوردین نیامی که خوش خوش برآردش ازو دست عالم چو برقی که بیرون کشی از غمامی یکی …
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۶۶
ایا همیشه به نوروز سوی هر شجری تو ناپدید و پدید از تو بر شجر اثری توی که جز تو نپنداشت با بصارت خویش عفیفه مریم مر پور خ…
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۶۷
مردم اگر این تن ساسیستی جز که یکی جانور او کیستی؟ جانوران بندهش گشتی اگر مردم تو جوهر ناریستی رمز سخنهای من ار دانیی ق…
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۶۸
چنین زرد و نوان مانند نالی نکردهستم غم دلبر غزالی نه آنم من که خنبانید یارد مرا هجران بدری چون هلالی نه مالیده است زیر …
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۶۹
دلیت باید پر عقل و سر ز جهل تهی اگرت آرزوست امر و نهی و گاه و شهی هنرت باید از آغاز، اگر نه بیهنری محال باشد جستن بهی و…
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۷۰
بینی آن باد که گوئی دم یارستی یاش بر تبت و خرخیز گذارستی نیستی چون سخن یار موافق خوش گر نه او پیش رو فوج بهارستی گر نبود…