قصاید
از مجموعه اشعار ناصرخسرو قبادیانی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۸۱
که پرسد زین غریب خوار محزون خراسان را که بیمن حال تو چون؟ همیدونی چو من دیدم به نوروز؟ خبر بفرست اگر هستی همیدون درختان…
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۸۲
بشنو که چه گوید همیت دوران پیغام ازین چرخ گرد گردان زین قبهٔ پر چشمهای بیدار زین طارم پر شمعهای رخشان این سبز بیابان که…
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۸۳
چرخ پنداری بخواهد شیفتن زان همی پوشد لباس پر دَرَن شاخ را بنگر چو پشت دل شده برگ را بنگر چو روی ممتحن ابر آشفته برآمد وز…
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۸۴
دیر بماندم در این سرای کهن من تا کهنم کرد صحبت دی و بهمن خسته ازانم که شست سال فزون است تا به شبانروزها همی بروم من ای ب…
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۸۵
امهات و نبات با حیوان بیخ و شاخند و بارشان انسان بار مانند تخم خویش بود سر بیابی چو یافتی پایان چون سخنگوی بود آخر کار …
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۸۶
ای دننده همچو دن کرده رخان از خون دن خون دن خونت بخواهد ریخت گرد دن مدن همچو نخچیران دنیدی، سوی دانش دن کنون نیک دان بای…
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۸۷
در دلم تا به سحرگاه شب دوشین هیچ نارامید این خاطر روشن بین گفت: بنگر که چرا مینگرد گردون به دو صد چشم در این تیره زمین …
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۸۸
چه گوئی؟ ای شده زین گوی گردان پشت تو چوگان به دست سالیان شسته زمان از موی تو قطران ز قول رفته و مانده چه بر خواندی و چه …
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۸۹
تا کی کنی گله که نه خوب است کار من وز تیر ماه تیرهتر آمد بهار من؟ چون بنگری که شست بدادی به طمع شش نوحه کنی که وای گل و…
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۹۰
درد گنه را نیافتند حکیمان جز که پشیمانی، ای برادر، درمان چیست پشیمانی؟ آنکه باز نگردد مرد به کاری کزان شدهاست پشیمان نی…