قصاید
از مجموعه اشعار ناصرخسرو قبادیانی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۷۱
شاید که حال و کار دگر سان کنم هرچ آن به است قصد سوی آن کنم عالم به ماه نیسان خرم شده است من خاطر از تفکر نیسان کنم در با…
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۷۲
عقل چه آورد ز گردون پیام خاصه سوی خاص نهانی ز عام؟ گفت: چو خورد نیست فلک را قرار نیست درو نیز شما را مقام وام جهان است ت…
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۷۳
ای تن تیره اگر شریفی اگر دون نبسهٔ گردونی و نبیرهٔ گردون نیست به نسبت بس افتخار که هرگز نبسهٔ گردونِ دون نبود مگر دون آن…
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۷۴
ای ستمگر فلک ای خواهر آهرمن چون نگوئی که چه افتاد تو را با من؟ نرم کردهستیم و زرد چو زردآلو قصد کردی که بخواهیم همی خور…
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۷۵
مر جان مرا روان مسکین دانی که چه کرد دوش تلقین؟ گفتا چو ستور چند خسپی بندیش یکی ز روز پیشین بنگر که چه کردهای به حاصل ز…
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۷۶
ای شده مشغول به کار جهان غره چرائی به جهان جهان؟ پیگ جهانی تو بیندیش نیک سخره گرفته است تو را این جهان از پس خویشت بدوان…
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۷۷
کُمیت سخن را ضمیر است میدان سوارش چه چیز است؟ جان سخندان خرد را عنان ساز و اندیشه را زین بر اسپ زبان اندر این پهن میدان…
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۷۸
بر جستن مراد دل ای مسکین چوگانت گشت پشت و رخان پرچین بسیار تاختی به مراد، اکنون زین مرکب مراد فرو نه زین تا کی کشی به نا…
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۷۹
ز من معزول شد سلطان شیطان ندارم نیز شیطان را به سلطان سرم زیرش ندارم، مر مرا چه اگر بر برد شیطان سر به سرطان؟ همی دانم ک…
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۸۰
حکمتی بشنو به فضل ای مستعین پاک چون ماء معین از بومعین چون بهشتت کی شود پر نور دل تا درو ناید ز حکمت حور عین؟ دل به حورا…