قصاید
از مجموعه اشعار ناصرخسرو قبادیانی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۳۱
ای خفته همه عمر و شده خیره و مدهوش وز عمر و جهان بهرهٔ خود کرده فراموش هر گه که همیشه دل تو بیهش و خفته است بیدار چه سود…
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۳۲
جهان را دگرگونه شد کارو بارش برو مهربان گشت صورت نگارش به دیبا بپوشید نوروز رویش به لولو بشست ابر گرد از عذارش به نیسان …
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۳۳
چو شمشیر بایدت بود، ای برادر، به جای بدی بد به جای خوشی خوش دو پهنیش چون آب نرم است و روشن دو پهلوش ناخوش چو سوزنده آتش
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۳۴
این طارم بیقرار ازرق بربود ز من جمال و رونق وان عیش چو قند کودکی را پیری چو کبست کرد و خربق گوشم نشنود لحن بلبل چون گشت…
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۳۵
ای فگنده امل دراز آهنگ پست منشین که نیست جای درنگ تو چو نخچیر دل به سوی چرا دهر پوشیده بر تو پوست پلنگ دل نهادی در این س…
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۳۶
گر دگرگون بود حالت پارسال چونکه دیگر گشت باز امسال حال؟ تیر بودی چون شدهستی چون کمان؟ لاله بودی چون شدهستی چون تلال؟ ا…
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۳۷
ای به سر برده خیره عمر طویل همه بر قال قال و گفتن قیل خبر آری که این روایت کرد جعفر از سعد و سعد از اسمعیل که پسر بود دو…
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۳۸
گنبد پیروزهگون پر ز مشاعل چند بگشته است گرد این کرهٔ گل؟ علت جنبش چه بود از اول بودش؟ چیست درین قول اهل علم اوایل؟ کیست…
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۳۹
این باز سیه پیسه نگر بیپر و چنگال کو هیچ نه آرام همی یابد و نه هال بی آنکه ببینش تو خوش خوش برباید گاهی زن و فرزند گهی …
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۴۰
ای نام شنوده عاجل و آجل بشناس نخست آجل از عاجل عاجل نبود مگر شتابنده هرگز نرود زجای خویش آجل زین چرخ دونده گر بقا خواهی …