قصاید
از مجموعه اشعار ناصرخسرو قبادیانی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۱۱
برآمد سپاه بخار از بحار سوارانش پر در کرده کنار رخ سبز صحرا بخندید خوش چو بر وی سیاه ابر بگریست زار گل سرخ بر سر نهاد و …
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۱۲
نگه کن زده صف دو انبوه لشکر یکی را یکی ایستاده برابر نه آن جای این را نه این جای آن را بگردند هردو به هردو صف اندر به دو…
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۱۳
پند بدادمت من، ای پور، پار چون بگزیدی تو بر آن نور نار؟ غره مشو گرچه نیابد همی بی تو نه بهرام و نه شاپور پار پشت گرانبا…
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۱۴
نشنودهای که دید یکی زیرک زردآلوی فگنده به کو اندر چو یافتش مزه ترش و ناخوش وان مغز تلخ باز بدو اندر گفتا که «هر چه بود …
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۱۵
ای کهن گشته تن و دیده بسی نعمت و ناز روز ناز تو گذشتهاست بدو نیز مناز ناز دنیا گذرنده است و تو را گر بهشی سزد ار هیچ نب…
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۱۶
ای تو را آروزی نعمت و ناز آز کرده عنان اسپ نیاز عمرت از تو گریزد از پس آز تو همی تاز در نشیب و فراز بر در بخت بد فرود آی…
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۱۷
کسی پر خانه دشتی دید هرگز نه دیوار و نه در بل پست و موجز؟ دو لشکر صفزده در خانههاشان پس هر لشکری یکی مجاهز وزیر و شاه …
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۱۸
ای خداوند این کبود خراس صد هزاران تو را ز بنده سپاس که به آل رسول خویش مرا برهاندی از این رمهٔ نسناس تا متابع بوم رسول ت…
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۱۹
ای بستهی خود کرده دل خلق به ناموس ز اندیشه تو را رفته به هر جانب جاسوس اثبات یقین تو به معقول چه سود است ؟ چون نیست یقی…
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۲۰
مرد را خوار چه دارد؟ تن خوش خوارش چون تو را خوار کند چون نکنی خوارش ؟ هر که او انده و تیمار تو را کوشد تو بخیره چه خوری …